เกือบจะครบ 1 ปี แล้วซินะ กลับสิ่งต่างๆที่ผ่านไป และสิ่งใหม่ๆที่เข้ามา

มันดูช่าง รวดและเร็วจังเลยว่ะ 
กลับเหตุการณ์หลายๆอย่างที่เพิ่งผ่านพ้นไป มันเป็นบทเรียน ที่เราต้องรับผิดและชอบ (ไม่ว่าจะเกิดจากที่เราทำหรือไม่ก็ตาม)

และ

สิ่งใหม่ๆ ที่เข้ามา ที่เราคอยเรียนและรู้ในกันและกัน (โดยเอาบทเรียนมาเป็นเครื่องสอนใจเสมอ)
ดูเหมือน คำถามที่เคยถาม ตัวเราเองมาตลอดก็ พบคำตอบ "เรามีค่ามากแค่ไหนสำหรับคนคนหนึ่ง"

ขอบคุณมากนะตาตีบ ที่ทำให้ ผู้หญิง (ม้าเต่อ) คนนี้ ได้รู้ถึงคำตอบนั้น

ขอบคุณที่ไม่เคยปล่อยมือ ผู้หญิงคนนี้ ถึงแม้ว่า มันอาจจะหนักแค่ไหนก็ตาม

ขอบคุณที่เป็นคนดี ตั้งแต่แรกที่รู้จักกัน จนถึงวันนี้ เราสัมผัสถึงความรู้นั้นได้เสมอ

ขอบคุณที่เป็นทั้ง เพื่อน พี่ แฟนที่ดี ตลอดมา  สำหรับ คำพูดและน้ำใจ

ขอบคุณที่ รักและเข้าใจในผู้หญิง คนนี้ 

ขอบคุณที่ในอนาคต เราจะมีกันและกันตลอดไป

ขอบคุณร้อยน้ำตา ที่เกิดขึ้นระหว่างเรา แต่มันเป้นร้อยน้ำตาแห่งความดีใจ และความคิดถึง

ขอบคุณที่ช่วยเติมเต็ม อีกครึ่งของชีวิตของกันและกัน


จนวันนี้ พูดได้เต็มปาก จะรักตาตีบ และจะรักษาความรักครั้งนี้ด้วยทั้งหมด เท่าที่ผู้หญิงคนนี้จะทำได้

ญ